Filters

Een witte afwijking van het palatum molle

Tijdens het regulier tandheelkundig controlebezoek van een 58-jarige patiënte ontdekt u bij inspectie van de mondholte een witte verandering van het slijmvlies van het palatum molle links. Bij de vorige controle, een jaar geleden, heeft u de afwijking niet gezien of mogelijk niet opgemerkt.

Patiënte is zich niet bewust van de laesie en heeft er, bij navraag, geen hinder van. Zij rookt sinds meer dan 40 jaar ongeveer 15 sigaretten per dag en in de weekenden drinkt zij een aantal glazen witte wijn. Patiënte is bekend met een beperkt cardiovasculair lijden en heeft als medicatie Ascal Cardio 100 mg, Atorvastatine 20 mg en Enalapril 20 mg. Bij nauwkeurig klinisch onderzoek blijkt de afwijking niet afveegbaar, grotendeels wit van kleur met enkele rode gebieden en is de afwijking niet alleen gelegen op het palatum molle maar ook op de voorste en achterste farynxboog links. Bij inspectie van de rest van de mondholte treft u geen andere slijmvliesveranderingen aan.

Wat is het?

Het klinisch beeld past bij dat van niet-homogene leukoplakie. Leukoplakie manifesteert zich vaak als een solitaire, meestal scherp begrensde, witte verandering van het mondslijmvlies. Soms is sprake van multipele, meer diffuse afwijkingen. Er bestaat een voorkeur voor het voorkomen op het wangslijmvlies, de tongranden en de mondbodem, maar leukoplakie kan ook op andere plaatsen in de mondholte en de orofarynx voorkomen. Leukoplakieën kunnen klinisch onderverdeeld worden in homogene en niet-homogene leukoplakieën. Een homogene leukoplakie wordt gedefinieerd als een overwegend witte, vlakke, gladde en egale afwijking waarbij de term homogeen verwijst naar zowel homogeniteit van kleur als van het oppervlak. De afwijking is meestal asymptomatisch. Een niet-homogene leukoplakie betreft een onregelmatige, niet-vlakke en soms verruceuze, overwegend witte of deels witte en deels rode afwijking. In het laatste geval wordt ook wel gesproken van erytroleukoplakie. Niet-homogene leukoplakie kan, in tegenstelling tot homogene leukoplakie, gepaard gaan met milde klachten zoals lokale pijn en irritatie. Bij patiënte is sprake van een niet-homogene leukoplakie.

Wat doe ik?

U verwijst de patiënte naar de mka-chirurg voor nader onderzoek. Een onderdeel hiervan is het verrichten van een biopsie uit de afwijking waarbij dit zich vooral richt op het gebied met de rode veranderingen van het slijmvlies. Bij histopathologisch onderzoek werd ernstige dysplasie gezien met centraal een klein gebied met invasief plaveiselcelcarcinoom.

Literatuur: Schepman KP, Meij EH van der, Visscher JGAM de. Oral Medicine 8. Leukoplakie van het mondslijmvlies. Ned Tijdschr Tandheelkd 2013;120:384-390

Professor dr. Jan de Visscher en dr. Erik van der Meij bespreken om en om elke editie in de rubriek 'Wat is dat nou?' van het Nederlands Tandartsenblad afwijkingen rond en in de mond. De nadruk ligt op het herkennen van de afwijking en het zo nodig behandelen ervan, of waar zinvol, verwijzing naar meestal de mka-chirurg. Bekijk alle afleveringen van 'Wat is dat nou?'
Total votes: 51