Bente: Dagboek van een tandarts - deel 1

04 februari 2019

Bente van Leeuwen (28) werkt sinds 4 jaar als tandarts. Ze houdt van fotograferen, cactussen en haar patiënten (meestal). 

Zaterdag

De laatste doos heb ik nu ook uitgepakt. Ik vind mijn appartement erg gezellig geworden – ook al heeft het veel weg van een studentenkamer. Met Diederik, mijn ex, woonde ik in een huis met 3 slaapkamers, een grote tuin en een Big Green Egg. Zomers bereidde hij daarop vlees, met een ernst alsof het om een openhartoperatie ging. En dan keek ik toe vanaf onze loungebank met superzachte kussens. Vaak vroegen we vrienden om te komen eten, en kletsten we tot het te koud werd om buiten te zitten.

Niet aan denken nu, want straks ga ik nog twijfelen. Mijn moeder vond het i-di-oot dat ik mijn relatie met Diederik had verbroken. ‘En jullie zouden samen de praktijk van zijn vader overnemen!’, was het eerste dat ze zei.

Ze begrijpt gewoon niet dat ik het stikbenauwd kreeg bij het idee dat alles tot mijn pensioen vastligt.

Nu is niets meer zeker. Ik ben single, freelancer en huur een appartement in een stadje waar ik de supermarkt moest zoeken. Eigenlijk maakt me dat best nerveus.

Maandag

De tandartspraktijk is gevestigd naast een statig herenhuis uit begin vorige eeuw. Daar wonen Emile en zijn vrouw, en ik kan niet laten om er even binnen te kijken. Een vrouw met een mutsje op zit aan de keukentafel de krant te lezen. Dat is vast Julie, de vrouw van Emile. Ik ga haar 3 dagen in week vervangen omdat ze wordt behandeld voor borstkanker. Een paar jaar geleden had ze die rotziekte ook al en nu is het teruggekomen. Griezelig. 

Na een paar keer diep ademhalen loop ik de praktijk binnen. Achter de balie zit een vrouw met een grijze bob en een strenge mond. “Jij moet Bente zijn.” Als ze me een zwengelende handdruk geeft, bonkt haar leesbril op de imposante boezem. “Marieke – assistent. Ik zal de agenda even met je doornemen.”
“Ik vind het fijn om dat zelf te doen.”
“Dan kun je beter wat eerder komen.” Ik kijk op de klok: 8.20 uur. Marieke en ik worden waarschijnlijk geen vriendinnen.

Ik zeg Emile gedag, stel me voor aan de andere assistent, begroet de mondhygiënist en bekijk dan de agenda. Vervolgens roep ik mijn eerste patiënt binnen: een vijftiger die komt voor een controle. “Is de tandarts er niet?” vraagt hij. 
“Dat ben ik.”
“Ben je daar niet een beetje jong voor?”
“Ik heb toch echt alle papieren”, glimlach ik.

De bejaarde vrouw na hem maakt ook een opmerking over mijn leeftijd, en de jonge moeder daarna vraagt zelfs of ik een nieuwe mondhygiënist ben. 
“Nee, ze is de pedicure”, snauwt Marieke, “maar vandaag ze pakt je tanden even mee”. Ik moet mijn best doen om niet in lachen uit te barsten.

Total votes: 12

0 reacties op Bente: Dagboek van een tandarts - deel 1