Bente: Dagboek van een tandarts – deel 10

14 november 2019

Bente van Leeuwen (28) werkt sinds vier jaar als tandarts. Ze houdt van fotograferen, cactussen en haar patiënten (meestal).

Zaterdag

In de praktijk weten ze niet dat Mark en ik wat met elkaar hebben. Je kunt het ook nog niet echt een relatie noemen. We hebben een keer geluncht, zijn uit eten geweest en een avondje naar de bioscoop. De film ging over een dove Thaise visser en ik begreep er weinig van, maar dat kan ook komen omdat we steeds aan het zoenen waren. Gelukkig zaten er geen patiënten van ons in de zaal.

Vandaag komt Mark voor het eerst bij mij eten. Ik ben Koningin Thuisbezorgd – koken voor Me, Myself and I is niets aan – en daarom vind ik het best uitdagend. Mijn plan is om indruk te maken met forel met amandelen.

Stipt om zes uur belt Mark aan. Terwijl ik de wijn opentrek die hij heeft meegenomen, kijkt hij rond in mijn appartement. ‘Wat heb je veel cactussen?’

‘Ik word graag geprikkeld.’ Nee, waarom maak ik nu zo’n stomme woordgrap? Gelukkig lacht hij erom, en ik begin langzaam te ontspannen. Op de bank kletsen en zoenen we tot ik aankondig te gaan koken. Met het wijntje in zijn hand kijkt hij toe. Als ik de vis op een bord leg om die te kruiden, zegt hij: ‘Wat is dat?’ 

‘Forel.’

‘Hij heeft zijn oogjes nog open. En zelfs tandjes!’ Hij steekt zijn vinger in het bekje. ‘Messcherp, en nu hartstikke dood.’ Hij kijkt me een tikje beschaamd aan. ‘Eigenlijk eet ik nooit vis.’

‘Oh.’ Ik doe mijn koelkast open. Misschien is er een wonder gebeurd en ligt er nu meer in dan een stuk uitgedroogde brie. Niet dus. ‘We kunnen wat bestellen?’ zeg ik.

‘Goed idee! Dat doe ik bijna elke avond. Bij Bar Oogst hebben ze heerlijke wraps.’

‘En fantastische salades! Daar bestel ik ook vaak wat.’ We kussen elkaar terwijl ik denk: wat hebben we toch veel met elkaar gemeen.

Dinsdag

Vannacht heeft Mark bij mij geslapen, en hij vertrekt tien minuten eerder naar de praktijk. Wanneer ik aankom, geeft hij me een dikke knipoog en als hij langs me loopt strijkt hij met zijn hand naast de mijne. Mijn werk is nog nooit zo opwindend geweest.

Assistent Marieke is vandaag jarig en als traktatie heeft ze een uitgebreide lunch geregeld. Om half een gaan we met z’n allen rond de tafel zitten, waarop salades, quiches en zalm staat. Marieke, die naast me zit, zegt: ‘Geef Mark eens de zalm aan.’

‘Oh, hij eet nooit iets dat heeft gezwommen.’

Ze knijpt haar ogen samen. ‘Wat grappig dat jij dat weet.’

Ik word zo rood als een boei. Grijnzend doet ze of ze haar mond op slot doet en dan  gooit ze het sleuteltje weg. Wat is ze toch een lieve schat.

Tekst: Maartje Fleur // Beeld: Joost Reijmers

Total votes: 8
Lees meer over: Bente

0 reacties op Bente: Dagboek van een tandarts – deel 10