Bente: Dagboek van een tandarts - deel 2

19 februari 2019

Bente van Leeuwen (28) werkt sinds vier jaar als tandarts. Ze houdt van fotograferen, cactussen en haar patiënten (meestal). 

Dinsdag

Vandaag mag ik de zesjarige Pjotr in de mond kijken. ‘Een stoelweigeraar,’ fluistert Marieke als hij aan de hand van zijn moeder binnenkomt. Bemoedigend klop ik op de tandartsstoel, maar hij slaat zijn armen om mama’s heupen. Verdorie, en ik loop al flink uit. Zijn moeder praat een poosje op hem in en zegt dan: ‘Als je nu even doet wat de tandarts vraagt, krijg jij straks een lollie.’  

Een lollie!? Weet ze wel waar ze is? Maar het blijkt een toverwoord want hij gaat  zitten. Mijn preek over zuuraanvallen stel ik daarom uit. Pjotr heeft een keurig gebit, maar ik zie wel het begin van tanderosie. ‘Ik zal hem een fluoridebehandeling geven.’

‘Oh nee, geen sprake van,’ zegt zijn moeder. ‘Weet u hoe slecht fluoride is? Uit onderzoek is gebleken dat je IQ daardoor wel met zeven punten kan dalen.’

‘Die onderzoeken zijn discutabel, maar we weten wel honderd procent zeker dat fluoride beschermt tegen gaatjes. Het is dat of nooit meer lollies.’

Kwaad kijkt de moeder me aan. ‘Ik vind het heel vreemd dat u ons met snoep probeert te manipuleren.’ En ze sleurt haar kind min of meer de behandelkamer uit.

‘Die vrouw heeft vroeger heel veel fluoridebehandelingen gehad,’ zeg ik. Marieke antwoordt niet, maar haar ogen glimmen van de pret.    

Zaterdag

Door de week ben ik te druk om me eenzaam te voelen, maar in het weekend komt het soms keihard binnen. Zeker nu Anna, mijn onderbuurvrouw, een feestje geeft. Gasten stommelen de trap op- en af, harde muziek, lachende mensen roken op het balkon. In mijn bed lig ik te trillen op het ritme van de bassen. Beter om te vragen of het iets zachter kan. 

Anna doet de deur open met een fles wijn in haar hand. ‘Hé Buuf! ‘Ook een wijntje?’ Ik zeg dat ik probeer te slapen, maar dat vindt ze geen excuus. Ze schenkt een glas in en stelt ze me voor aan een jongen met baard en een mooie glimlach. Hij is zo knap dat ik me extra ongemakkelijk voel in mijn joggingbroek en slaapshirt. Zodra ik hem vertel dat ik tandarts ben, trekt hij de paardenbek. ‘Vind jij dat ik alsnog een beugel moet?’ 

Wat is dat toch dat iedereen meteen zijn gebit laat zien als ik zeg dat ik tandarts bent? Gelukkig ben ik geen uroloog. Hij vertelt dat hij keukens plaatst, gek is van schaatsen en het heel stoer vindt dat ik een nieuw leven ben begonnen. ‘Ik wil je best een keer alle leuke cafés in de stad laten zien,’ zegt hij. 
Een paar uur later kruip ik met een brede grijns in bed. Ik heb een date!     

Tekst: Maartje Fleur; Beeld: Joost Reijmers

Total votes: 21
Lees meer over: Bente

0 reacties op Bente: Dagboek van een tandarts - deel 2