Bente: Dagboek van een tandarts - deel 4

07 mei 2019

Bente van Leeuwen (28) werkt sinds 4 jaar als tandarts. Ze houdt van fotograferen, cactussen en haar patiënten (meestal). 

Dinsdag

Meneer Daniels is het stoere type: leren jack, ferme handdruk, grapje over het nieuws, maar als hij met zijn mond open ligt, klampt hij zich aan de stoel vast alsof het een reddingsboei is. Ik leg mijn had op zijn schouder en zeg: “Ik vertel precies wat ik doe en als u even wilt stoppen, dan steekt u uw hand op. Dan ga ik u nu verdoven.” Voorzichtig steek ik de naald in zijn tandvlees. Ik wil “Bijna klaar” zeggen als er in de praktijkruimte naast ons keihard geschreeuw klinkt. Meneer schiet overeind en ik kan nog maar net op tijd de injectiespuit uit zijn mond halen. “Wat is daar aan de hand? Moet ik gaan kijken?”
 
“Het kom vast goed.” Marieke duwt hem met zachte hand terug op de stoel. En dan horen we een deur hard dichtslaan. Marieke en ik kijken elkaar met opgetrokken wenkbrauwen aan. Had Emile ruzie met een patiënt? Ik kan het me bijna niet voorstellen – hij is een soort Dalai Lama. Als meneer Daniels caviteit is gevuld, loop ik naar Emile’s kamer. Niemand. Uit de koffiekamer hoor ik sniffende geluiden komen. Daar zit assistente Kim met een verfommeld zakdoekje in haar hand. ‘Hij heeft met instrumenten naar mijn hoofd gesmeten,’ zegt ze. ‘Brulde dat ik een slome trut was.’
 
Ik kan mijn oren niet geloven. Ik heb vaak met Kim gewerkt en zo traag is ze niet. Ja, ze babbelt veel over haar kinderen en vertelt hele afleveringen van Goede Tijden na, maar dat is toch geen reden om een tang naar iemands hoofd te keilen? 
‘Ik ga wel even met hem praten,’ zeg ik een stuk stoerder dan ik me voel. 
 
Even later bel ik aan bij Emile’s woonhuis. Julie, zijn vrouw, doet open en haar groene kankermutsje maakt haar teint nog bleker. Als ik vraag of Emile er is, antwoordt ze verbaasd: ‘Is hij dan niet op de praktijk?’
‘Er was een incidentje met Kim en toen is hij weggegaan.’ 
‘Wat bedoel je?’ 
‘Nou... Hij gooide met instrumenten.’
 ‘Nee!’ Ze slaat een hand voor haar mond. ‘Dat is zo niets voor hem. Ik denk dat het hem allemaal een beetje te veel is geworden. Gisteren hoorden we dat de chemo niet is aangeslagen. ’ 
‘Wat een afschuwelijk nieuws,’ stamel ik. ‘Nou sterkte, dan maar.’ Ze doet de deur alweer dicht. 
 

Vrijdag 

Emile heeft Kim zijn excuses aangeboden en haar een mooie bos bloemen gegeven, maar de sfeer op de praktijk is veranderd. Of er een grijze deken over hangt. Niet meer over nadenken. Vanavond heb ik een etentje met jaargenoten en dat wordt de hele avond kletsen en lachen. In de achterbak heb ik een slaapzak gegooid voor als het erg laat wordt.  
 
Tekst: Maartje Fleur, beeld: Joost Reijmers
 
Total votes: 0
Lees meer over: Bente

0 reacties op Bente: Dagboek van een tandarts - deel 4