Bente: Dagboek van een tandarts - deel 6

20 juni 2019

Bente van Leeuwen (28) werkt sinds vier jaar als tandarts. Ze houdt van fotograferen, cactussen en haar patiënten (meestal). 

Dinsdag
Normaal besteed ik weinig aandacht aan mijn uiterlijk als ik naar de praktijk ga. Het moet vooral lekker zitten, want ik trek er toch een witte jas overheen aan. Maar op dinsdag en vrijdag doe ik zorgvuldig make-up op en trek ik een skinny aan waarin mijn kont goed uitkomt. Die dagen werkt Mark bij ons. Jammer genoeg heb ik nog nauwelijks alleen met hem kunnen praten. Het enige wat ik weet is dat hij een zeilboot heeft. En dat hij niet in elke zin het woord ‘wij’ gebruikt, als in: ‘Wij gingen naar een regatta kijken.’ Of ‘Wij hebben met mijn schoonouders gezeild.’ Wanneer het goede moment zich voordoet, wil ik hem vragen of we na het werk wat zullen gaan drinken. Heel vrijblijvend als oud studiegenoten en collega’s. 
Vanwege dat gedoe met make-up loop ik iets te laat de praktijk binnen. Marieke neemt me van top tot teen op, en zegt dan droogjes: “Natuurlijk, het is dinsdag.” 
“Oh nee. Ben ik zo doorzichtig?”
“Maak je geen zorgen. Je bent niet de enige die hem leuk vindt. Gisteren vroeg een patiënte zelfs speciaal om hem. Het is natuurlijk maar net door wie je geboord wilt worden.” Het is nog geen half negen en we hebben al de slappe lach. 

Vrijdag 
Vandaag zijn Julie en Emile naar het ziekenhuis om de onderzoeksresultaten te bespreken en daardoor hangt er een nerveuze sfeer op het werk. Als deze behandeling niet is aangeslagen, komt Julie alleen nog in aanmerking voor een alternatieve therapie. Niemand zegt het hardop, maar we zijn allemaal bang dat Emile er straks in zijn eentje voor staat. 
We zitten te lunchen als hij binnenkomt met een grote doos in zijn handen en zij met een lach op haar gezicht. “De kuur is aangeslagen,” zegt ze. “Het gaat nu echt de goede kant op!”
“Yes!” schreeuwt de mondhygiënist, ik zie dat Mariekes ogen zich vullen met tranen en ik moet zelf ook flink slikken. Om de beurt geven we Emile en Julie een hug, en omdat we allemaal zo blij zijn, elkaar ook meteen maar. Dan laat Emile zien wat er in de doos zit: verrukkelijke gebakjes van de beste banketbakker in de stad. Ik kies een kasteeltje en ga ermee naast Mark zitten. Iedereen praat opgewonden door elkaar heen, dus dit is het moment om het nonchalante borrelvoorstel te doen. “Ik dacht, misschien heb je zin om...”
Mijn gestotter wordt onderbroken door een vrouw van een jaar of vijftig die haar hoofd om de hoek van de deur steekt. “Weten jullie dat het één uur is geweest en de hele wachtkamer vol zit?” Dan valt haar oog op het gebak. “En ons maar waarschuwen voor suiker en zuurvallen. Moet je zien waar jullie zelf mee lunchen.”

Tekst: Maartje Fleur; Beeld: Joost Reijmers

Total votes: 0
Lees meer over: Bente

0 reacties op Bente: Dagboek van een tandarts - deel 6