Bienvenida: welkom! De buitenlandse tandarts: wie is dat en wat beweegt haar?

23 mei 2018

De liefde, het werkaanbod of de uitdaging: buitenlandse tandartsen hebben verschillende redenen om in Nederland aan de slag te gaan. De Spaanse Alicia Alonso de Armiño Riaño vond in Nederland de uitdaging die ze zocht.

“In 2015 studeerde ik af aan de universiteit van Bilbao. De opleiding duurt inmiddels vijf jaar, toen ik begon nog zes. Ik heb altijd al de droom gehad in het buitenland te gaan werken. Toen ik een advertentie voorbij zag komen om in Nederland aan de slag te gaan, hoefde ik niet lang na te denken. Ik wilde me verder ontwikkelen, een andere cultuur leren kennen, nieuwe mensen ontmoeten, kortom: een nieuwe uitdaging aangaan.

Na mijn afstuderen leerde ik vierenhalve maand intensief Nederlands. De eerste maand kreeg ik er echt hoofdpijn van. Ik dacht: dit gaat me nooit lukken. Daarna ging het gelukkig beter, maar je leert de taal pas echt spreken als je in het land woont.

Toen ik in februari 2015 naar Nederland ging, kwam ik in Middelburg terecht. Ik kwam op zaterdag aan en moest op maandag meteen aan de slag. Doordat ik extra aandacht kreeg, bijvoorbeeld bij moeilijke behandelingen, voelde ik me welkom. Inmiddels ben ik verhuisd naar het noorden, vlakbij Zwolle. Daar werk ik in twee praktijken in Giethoorn en Meppel.

Mijn ouders zijn allebei tandarts. Ze hebben geneeskunde gestudeerd en tandheelkunde was vroeger een specialisatie die je daarbij kon volgen. Ik had ook kansen om na mijn studie gelijk in Spanje te gaan werken, maar daar heb ik bewust niet voor gekozen. Dat vinden mijn ouders jammer, mijn vader had wel de hoop dat ik bij hem in de praktijk zou komen werken. Ze zijn blij dat ik het naar mijn zin heb in Nederland, maar echt leuk vinden ze het niet.

Mijn ervaring met werken in Nederland is gelukkig goed, ik heb gehoord dat het sommige buitenlandse tandartsen minder goed is vergaan. Zij konden bijvoorbeeld geen werk vinden in Nederland. Mijn vriend is ook tandarts, we zijn tegelijk naar Nederland gekomen. Het is fijn dat we dit samen konden doen.

In Nederlandse praktijken is het werk voor ons goed georganiseerd. Als ik ergens over twijfel, overleg ik met een collega, daar doen patiënten niet moeilijk over. Het geeft zelfvertrouwen dat patiënten vertrouwen hebben in de tandarts. In Spanje moet je alles zelf doen, zoals tandsteen verwijderen. Mondhygiënisten kennen ze daar niet en er is weinig aandacht voor preventie.

Het is fijn dat we hier hulp krijgen van preventieassistenten. Ik vind het jammer dat er weinig tandartsen in Nederland worden opgeleid. Hoewel het voor mij een voordeel is, denk ik niet dat het een goede oplossing is om tandartsen uit het buitenland te halen, er moeten gewoon meer opleidingsplaatsen bij komen.

Voorlopig wil ik in Nederland blijven, maar mijn toekomst zie ik in Bilbao. Misschien dat ik over drie of vier jaar in de praktijk van mijn ouders ga werken, tot ze met pensioen gaan. Dan maak ik hen ook blij.”

Tekst: Laura Jansen // Beeld: Rob ter Bekke

0 reacties op Bienvenida: welkom! De buitenlandse tandarts: wie is dat en wat beweegt haar?