Een pijnloze zwelling van de gingiva

17 juni 2019

Een 36-jarige gezonde patiënte heeft sinds vijf maanden een aanvankelijk langzaam in omvang toenemende pijnloze zwelling buccaal van de 43 en 44. De laatste twee maanden is deze zwelling niet meer in omvang veranderd. De afwijking lijkt uit te gaan van de gingiva.

Het oppervlak heeft deels het aspect van normale gingiva en is deels erythemateus veranderd, vermoedelijk door beschadiging als gevolg van tandenpoetsen. De 43 en 44 zijn niet mobiel, er zijn geen pockets en de elementen reageren positief op de sensibiliteitstest. De afwijking voelt stevig aan. Een tandfilm toont geen botverlies in het interdentale gebied 43-44, een normale periodontaalspleet van beide gebitselementen en een normale botarchitectuur van de processus alveolaris. Verder zijn er geen afwijkingen van het slijmvlies van de mondholte.

Wat is het?

De afwijking berust op een lokale zwelling van de gingiva waarvoor de beschrijvende klinische term epulis wordt gebruikt. Het betreft meestal een reactieve lokale toename van bindweefsel met soms een chronische ontsteking. De lokale prikkel kan worden veroorzaakt door aanwezig tandsteen, plaque of een overhangende restauratie. Maar in veel gevallen is er geen duidelijke oorzaak. De term epulis betekent dus niets anders dan een lokale zwelling van het tandvlees. Pas na histopathologisch onderzoek kan een definitieve diagnose worden gesteld. Differentieel diagnostisch kan onder andere worden gedacht aan een pyogeen granuloom, epulis gravidarum, perifere reuscellaesie, perifeer fibroom, perifeer ossificerend fibroom, een uiting van onderliggende botpathologie en soms zelfs een metastase van een onbekende primaire tumor elders in het lichaam.

Wat doe ik?

Omdat de diagnose van de zwelling pas kan worden gesteld na histopathologisch onderzoek is een biopsie geïndiceerd. Verwijzing naar een mka-chirurg ligt hiermee voor de hand. Die zal beslissen of een excisiebiopt met krappe marge van ogenschijnlijk normaal weefsel wordt verricht, of een incisiebiopt met in tweede instantie verwijdering van de gehele afwijking. In dit geval werd een incisiebiopsie verricht en bleek het te gaan om een perifeer ossificerend fibroom; een toename van bindweefsel met botvorming. Volledige verwijdering wordt nagestreefd maar is niet altijd eenvoudig omdat dan een groot deel van de interdentale papil moet worden meegenomen hetgeen cosmetisch niet altijd fraai is. Daarom wordt vaak gekozen voor spaarzame chirurgische verwijdering met een grotere kans op een recidief.

Literatuur

  • Franco-Barrera MJ, Zavala-Cerna MG, Fernandez-Tamayo R, Vivanco-Perez I, Fernandez-Tamayo NM, Torres-Bugarin O. An update on peripheral ossifying fibroma: case report and literature review. Oral Maxillofac Surg 2016;20:1-7

Prof. dr Jan de Visscher bespreekt in deze rubriek afwijkingen rond en in de mond. De nadruk ligt op het herkennen van de afwijking en het zo nodig behandelen ervan, of waar zinvol, verwijzing naar meestal de mka-chirurg.

 

Total votes: 0
Lees meer over: Wat is dat nou (NT)

0 reacties op Een pijnloze zwelling van de gingiva