In memoriam Bart Fledderus 10-01-1949 – 29-06-2018

18 juli 2018

Qui vient en ami arrive trop tard et part trop tôt, luidt de spreuk op de rouwkaart. Te laat komen, dat paste wel bij Bart Fledderus.

Een vriendelijke man, vriendelijker dan hij waren ze er niet. Dat zijn patiënten vaak even moesten wachten voordat ze aan beurt waren, vergaven ze hem graag omdat ze van hem de volle aandacht kregen. Als geen ander kon hij angstige kinderen en volwassenen gerust stellen. En voor iedereen had hij een luisterend oor of een interessant verhaal.

In het Groningse Winsum voerde Bart – tandarts Fledderus – een gemoedelijke dorpspraktijk aan huis. Hij was een bekend en geliefd figuur in het dorpsleven. In de huiselijke sfeer van zijn praktijk kwamen patiënten bij Bart evenzeer voor het gaatje als voor het praatje. Na sluitingstijd en zelfs diep in de nacht wisten patiënten het gezellig verlichte huis aan de Stationsweg te vinden. Voor Bart was het nooit te laat of te veel om een patiënt te zien.

Een patiënt herinnert zich dat hij een beroep op Bart deed om aan de vooravond van zijn vakantie een losse noodkroon vast te zetten. Bart bleek zelf nog in de trein te zitten op de terugweg van Schiphol. Ze spraken zodoende ver na middernacht op het station in Winsum af om gezamenlijk naar de praktijk te wandelen voor de behandeling.

In de stad Groningen werkte Bart bij het Centrum voor Bijzondere Tandheelkunde. Daarnaast gaf hij les aan studenten tandheelkunde. Ook als docent wekte hij met zijn geduld en vriendelijkheid zelfvertrouwen en rust bij zijn studenten. Beginnende tandartsen werkten graag in zijn praktijk.

Van foutjes maakte Bart, met zijn tact, prettige leermomenten. Een van zijn studenten had eens een wortelrestje moeten laten zitten en maakte zich daar zorgen over. Bij het volgende bezoek van de patiënt constateerde hij opgelucht dat Bart het probleem had opgelost zonder daar verder woorden aan vuil te maken.

Bart onderhield warme verhoudingen met collega’s. Vanuit zijn grote professionele belangstelling was hij actief in diverse verenigingen en verbanden. Hij was een graag geziene gast en geïnteresseerde deelnemer op vakborrels, recepties, vergaderingen en congressen en stierf in het harnas toen hij zich, bij een KNMT-borrel op de avond van de eerste dag van zomer, in een hapje verslikte. Als gevolg daarvan overleed hij een week later in het UMCG, waar hij ook zo veel voetsporen heeft achtergelaten.

Toen hij thuis uit zijn oude praktijkkamer werd weggedragen, hingen de vlaggen in de straat halfstok. En terwijl de klok van de dorpskerk achter het huis klonk, zong het koor waarvan hij lid was geweest hem ten afscheid toe. Achter in de Landrover van zijn dochter werd hij weggereden naar Lochem waar hij in het familiegraf werd begraven.

Een vriend vertrekt altijd te vroeg...

Merel Degener-Fledderus en Freek Dubbeling

 

 

 

 

0 reacties op In memoriam Bart Fledderus 10-01-1949 – 29-06-2018