Rollade

Iedere tandarts die in de bijzondere tandheelkunde heeft gewerkt is zich bewust van het feit dat er meer is tussen hemel en aarde.  Het aantal mensen dat zich meldt met klachten die ondefinieerbaar zijn is vele malen groter dan in een reguliere praktijk. En het vergt de nodige ervaring om onherkenbare somatische problematiek te leren onderscheiden van somatische problematiek die zijn oorsprong heeft vanuit de psyche.

In het centrum waar ik werk, zien we met enige regelmaat patiënten uit bovengenoemde categorieën. We pogen de patiënten zo goed mogelijk te helpen. Als wij er niet meer uitkomen, dan is er nog het hoofd van onze afdeling die uiteindelijk meestal de laatste strohalm voor deze categorie patiënten is.

Zo herinner ik mij een indrukwekkende video-opname van een patiënt die veel pijn had omdat er een pulserende arterie te dicht tegen een nervus was komen aan te liggen en daardoor de nervus voortdurend prikkelde.

Ook zagen wij met hem een patiënt die een uitzonderlijk lange processus styloideus had welke onbegrepen keelklachten veroorzaakte.  Op een dag kwam de professor bij mij met de vraag of ik hem wilde helpen bij een nieuwe casus. Hij had een patiënte die klaagde dat haar bovenkaak los zat. Er waren multiple röntgenopnames  gemaakt waarop niets te zien was en we daarmee feitelijk met onze rug tegen de muur stonden.

Patiënte had veel klachten en wij konden niks doen. Hij stelde voor patiënte met behulp van een splint wat meer stabiliteit te bieden ook al was dit niet echt de oplossing. Hopelijk zou het haar wat meer stabiliteit en rust geven. 

Ik stemde toe de splint te maken. Op de dag van de afspraak haalde mijn assistente haar op van de wachtkamer en ik las zoals altijd nog gauw even het verslag van het vorige bezoek aan onze polikliniek. Net op het moment dat ik de laatste zin lees van het verslag van de professor hoor ik patiënte binnenkomen. De assistente verdwijnt snel weer de gang op en laat mij verbijsterd achter.

De laatste zin van het verslag luidde; “Om de kaak te stabiliseren draagt mevrouw tegenwoordig postbode-elastieken om het hoofd”. En daar stond nu voor mij een blanke vrouw van middelbare leeftijd, met een islamitische hoofdoek om haar hoofd en minstens 5 postbode-elastieken. Exact zoals in het verslag geschreven stond: “Het hoofd is nu als een rollade omvat”.

Anita Visser