Ongevraagd geëxtraheerd

17 december 2018

Achteraf bezien was het niet handig van deze tandarts om af te wijken van het behandelplan van de orthodontist. Niet alleen leidde dat tot een vaststellingsovereenkomst waarin een schadevergoeding van 10.000 euro werd overeengekomen, maar het Regionaal Tuchtcollege Den Haag legde hem ook nog eens een berisping op.

– Klacht –

n december 2010 is klager, geboren in 1999, door de aangeklaagde tandarts naar een orthodontist verwezen. Die schreef op 8 november 2011 een brief aan de tandarts waarin onder meer stond: "In verband met de orthodontische behandeling vraag ik u de volgende elementen te extraheren: 54, 55, 64, 65. Indien er melkelementen worden gevraagd te extraheren, gaarne alleen indien deze nog aanwezig zijn." Op 28 november 2011 heeft de tandarts element 54 geëxtraheerd, op 20 januari 2012 de elementen 55 en 85 en op 27 januari 2012 de elementen 65 en 75. Op 2 maart 2016 hebben de ouders van klager met behulp van de tandarts klagers zorgverzekeraar schriftelijk verzocht om, in afwijking van de verzekeringsvoorwaarden, in verband met de verwijdering van elementen 75 en 85 een tandheelkundige behandeling na het bereiken van de achttienjarige leeftijd nog te vergoeden. Volgens de tandarts waren de elementen 75 en 85 niet te behouden. De verzekeraar heeft het verzoek niet gehonoreerd. Daarop heeft klager de tandarts op 9 februari 2017 schriftelijk aansprakelijk gesteld voor geleden schade en nog te lijden schade, omdat dat de elementen 75 en 85 zijn geëxtraheerd zonder een daartoe strekkend verzoek van de orthodontist. Klager heeft op 5 februari 2018 een vaststellingsovereenkomst gesloten met (de verzekeraar van) de tandarts. Hierin is onder meer overwogen "dat partijen het tussen hen bestaande geschil door middel van deze vaststellingsovereenkomst willen beëindigen en derhalve de rechtstoestand vaststellen zoals hierna is omschreven." In de overeenkomst is een schadevergoeding van 10.000 euro overeengekomen, en er is in opgenomen dat klager afstand doet "van alle aanspraken die hij wat dit voorval betreft op de tandarts mocht hebben of verkrijgen." Desondanks dient klager een klacht in: de tandarts is ongevraagd afgeweken van het behandelplan van de orthodontist, waardoor klager een complexere, duurdere en ingrijpendere behandeling moest ondergaan, omdat het fundament voor de beugel in de onderkaak ontbrak.

– Beoordeling –

et RTG vraagt zich om te beginnen af of klager, gezien de vaststellingsovereenkomst, ontvankelijk is in zijn klacht. Klager geeft ter zitting aan een gebrek aan communicatie met de tandarts te hebben ervaren. Hij studeert inmiddels geneeskunde en heeft in zijn opleiding het belang van goede communicatie en een vertrouwensband met de patiënt geleerd. Het bevreemdt het RTG, dat deze verklaring weinig overtuigend acht, dat klager nog een tuchtprocedure start, terwijl hij al een overeenkomst heeft getekend waarin staat dat partijen het tussen hen bestaande geschil door middel van die overeenkomst willen beëindigen. Hierin is echter het indienen van een tuchtklacht niet uitdrukkelijk uitgesloten. Daarom ziet het RTG onvoldoende aanleiding om klager niet-ontvankelijk te verklaren.

Wat de klacht betreft, de tandarts heeft erkend te zijn afgeweken van het behandelplan van de orthodontist. Volgens het RTG heeft hij daarmee tuchtrechtelijk verwijtbaar gehandeld. Dat volgens de tandarts uit de informatie van de orthodontist niet bleek dat de 35 en 45 niet waren aangelegd en dat het verwijderen van de betreffende melkkiezen de orthodontische behandeling niet langer, complexer of duurder heeft gemaakt, maakt dit oordeel niet anders.

De tandarts verklaart tijdens de zitting ook dat bij het extraheren van element 85 door hem is opgemerkt dat de wortels relatief lang waren – een indicatie dat de melkkiezen niet op korte termijn gewisseld zouden worden – waarna hij desondanks een week later ook element 75 heeft geëxtraheerd.

Voorts is door klager tijdens de zitting gesteld dat hij er niet van op de hoogte was welke elementen er volgens de orthodontist geëxtraheerd moesten worden. Ook heeft de tandarts niet met hem en zijn ouders besproken dat het extraheren van de elementen 75 en 85 een afwijking was van het behandelplan van de orthodontist. Ook heeft de tandarts, nadat duidelijk werd dat de elementen 35 en 45 niet waren aangelegd, zijn eerdere handelen in afwijking van het behandelplan van de orthodontist niet met hen besproken. Wel heeft hij voorgesteld om de zorgverzekeraar te benaderen voor een vergoeding van de benodigde tandheelkundige behandeling, waarbij hij heeft vermeld dat de elementen 75 en 85 niet te behouden waren. Pas nadat klager er via de orthodontist van op de hoogte is gekomen dat de tandarts andere elementen heeft geëxtraheerd dan door de orthodontist verzocht (en er een civiele procedure tot het verkrijgen van schadevergoeding was gestart) heeft de tandarts zijn fout erkend.

– Beslissing –

Het RTG legt de tandarts een berisping op.

– Commentaar –

Meer nog dan juridische kennisoverdracht van verplichtingen uit WGBO, BIG en WKKGZ voel ik hier een relationeel probleem: een heel lang ingeschreven patiënt, een brief niet grondig gelezen, geen overleg met de orthodontist, dat zou iedereen kunnen gebeuren…

Egoïstische reactie: de behandelaar is niet de gedupeerde maar de patiënt die die behandelaar alle vertrouwen schenkt. De patiënt mag behandelingen verwachten volgens de regelen der kunst, een handelen als goed hulpverlener volgens de professionele standaard. Gebeurt dat niet – waar gehakt wordt vallen spaanders – dan doemen juridische trajecten op: aansprakelijkheid, schuld, verwijtbaarheid schadevergoeding. Daarnaast kan de hulpverlener tuchtrechtelijk worden aangeklaagd als er sprake is "van enig handelen of nalaten in strijd met de zorg die hij in die hoedanigheid behoort te betrachten ten opzichte van degene, met betrekking tot wiens gezondheidstoestand hij bijstand verleent of zijn bijstand is ingeroepen." De patiënt heeft hier beide wegen bewandeld.

Anders dan aan de stoel zijn we de balcontrole hier wat kwijt, maar er zijn veel kansen om de schade voor patiënt en tandarts te beperken. Chairside manners. Maar ja, ons ego... Het is goed om te lezen dat de betrokken collega zelf de claim behulpzaam naar de aansprakelijkheidsassuradeur heeft doorgeleid. Maar is er wel met ongeveinsde empathie gecommuniceerd? Voelde de patiënt het nerveuze tandartshart niet bonzen, dan voelt het doorgeleiden van een claim als "over de heg gegooid worden". Mooi, er is een schadevergoeding, redelijk snel vastgelegd in een vaststellingsovereenkomst, waar verdere aanspraken zijn uitgesloten. Maar waarom ook nog een tuchtklacht? Dat is immers meer een verzoek om een oordeel te geven over professioneel gedrag, niet een aanspraak, er valt niks te ‘cashen’. Het blijft gissen naar het waarom. Is de grote teleurstelling wel goed opgevangen, als mens, als vertrouwenspersoon? Overigens, bij de ontvangst van de redactionele samenvatting was deze uitspraak nog heel vers en was de beroepsmogelijkheid nog niet gesloten. Mocht het tot een beroep komen, dan kan de uitspraak daarin het een en ander verduidelijken.

Bart Admiraal is tandarts en jurist en geeft via zijn bureau Jurispreventie advies over letselschade en aansprakelijkheid

 

Total votes: 33
Lees meer over: tuchtrechtspraak

0 reacties op Ongevraagd geëxtraheerd