Ooit ging het zo: de groepspraktijk

20 mei 2019

Wie herkent niet het beeld van de tandarts, werkend in zijn praktijk aan huis, samen met één, hooguit twee assistenten. Tot de jaren negentig was dit een vertrouwd beeld, maar sindsdien neemt het aantal solistisch werkende tandartsen langzaam maar zeker af.

 In 1997 werkte in 76 procent van de praktijken maar één tandarts, halverwege dit decennium was dat percentage afgenomen tot 58.

Er is onder tandartsen dus steeds meer de neiging onder éen dak te gaan samenwerken. En dan niet alleen tandartsen onder elkaar, maar inclusief mondhygiënisten, preventie-assistenten, tandtechnici, orthodontisten en wat dies meer zij. Wat daar de oorzaak van is? Schaalvergroting brengt natuurlijk bepaalde voordelen met zich mee. Dure apparatuur die door één tandarts niet continu wordt gebruikt, rendeert in een groepspraktijk veel beter. Onderling overleggen is ook veel gemakkelijker. En nu steeds meer tandartsen gedifferentieerd zijn, kun je in een groepspraktijk meerdere disciplines samenbrengen.

Zal dit alles ook een overweging geweest zijn voor de ‘groepspraktijk’ op bijgaande foto uit 1932? Vast niet. Deze grootste tandartsenbehandelkamer ter wereld bevond zich in Los Angeles, Amerika. Inderdaad, het land der onbegrensde mogelijkheden. Indertijd mocht je blijkbaar tientallen tandartsen hutje bij mutje in één ruimte laten werken. In een tijd dat de groepspraktijk nog nauwelijks bekend was, was het begrip privacy dat klaarblijkelijk al helemaal niet.

Beeld: Nationaal Archief/Collectie Spaarnestad/Het Leven/Fotograaf onbekend

Total votes: 3
Lees meer over: Zo ging het ook

0 reacties op Ooit ging het zo: de groepspraktijk