Selamat datang: welkom! De buitenlandse tandarts: wie is dat en wat beweegt haar?

23 mei 2018

De liefde, het werkaanbod of de uitdaging: buitenlandse tandartsen hebben verschillende redenen om in Nederland aan de slag te gaan. De Indonesische Natalia Ekaputri had de liefde als motivatie.

“In Indonesië werkte ik op drie locaties als bedrijfstandarts bij een van de grootste banken van het land. Daar behandelde ik medewerkers die meestal langskwamen als ze kiespijn hadden.

De liefde heeft mij in 2009 naar Nederland gebracht. Eenmaal hier volgde ik verschillende trainingen en was ik assistent, zodat ik de manier van werken onder de knie kon krijgen. Toen dat het geval was, ging ik als voorbereiding op mijn BIG-registratie werken als tandarts onder supervisie. Al met al duurde het zo’n drieënhalf jaar voordat ik in Nederland zelfstandig aan de slag mocht.

In het begin was vooral de taal best lastig, hoewel ik in Jakarta een cursus Nederlands had gevolgd. Mensen hadden moeite mij te verstaan. Wat ook niet hielp, was dat ik verlegen was; als ik iets niet begreep, hield ik mijn mond. Ik keek – hoe noemen jullie dat ook alweer? – de kat uit de boom: typisch Aziatisch gedrag.

Ook de werktijden waren anders dan ik gewend was. In Indonesië begon meestal ik om vier uur ’s middags met mijn dienst. Zo combineren Indonesische vrouwen hun werk met het moederschap. Ik vond het best vermoeiend dat ik in Nederland al ’s ochtends vroeg moest beginnen.

En in Indonesië is het niet meer dan normaal dat een afspraak van de tandarts uitloopt, patiënten moeten dus vaak wachten. Hier is dat echt not done: ik moest ineens op tijd werken en zorgen dat ik op schema liep. Dat is wel een behoorlijk cultuurverschil.

Wat ik prettig vind, is dat er in Nederland duidelijke protocollen zijn, bijvoorbeeld op het gebied van kindertandheelkunde. In Indonesië was er nog wel eens onduidelijkheid, omdat er meerdere protocollen waren.

Sinds 2011 werk ik in een praktijk in  Haarlem, waar ik me vanaf het begin heel erg welkom heb gevoeld en veel heb geleerd. Ik werk daar samen met vier andere tandartsen voor vier dagen per week. We kunnen goed samenwerken en als er problemen zijn, bespreken we die. Daar kunnen we van leren en verbeteren.

Al met al vind ik de werkwijze in Nederlandse tandartspraktijken veel fijner dan die in Indonesië. We krijgen veel mogelijkheden om te blijven leren, onder meer door cursussen van de KNMT, het lezen van tijdschriften zoals het NT en door congressen te bezoeken. In Indonesië is er niet zoiets als een beroepsvereniging of een vakblad.

Ik zie mezelf niet teruggaan naar Indonesië om weer te gaan werken. Dan zou ik daar weer een soort BIG-registratie moeten doen, de regels zijn inmiddels veranderd. Ik ben bovendien heel blij met wat ik in Nederland heb bereikt en wil me verder ontwikkelen als tandarts in de kindertandheelkunde.”

Tekst: Laura Jansen // Beeld: Rob ter Bekke

0 reacties op Selamat datang: welkom! De buitenlandse tandarts: wie is dat en wat beweegt haar?