Filters

Prut

Op een doordeweekse ochtend kwam Jan bij mij in de praktijk. Een praktijk voor mensen met een handicap.

Jan is bekend met een verstandelijke beperking en Pica. Pica is een eetstoornis waarbij je voorwerpen eet die niet bedoelt zijn om te consumeren. Een pluisje op de grond van de behandelkamer en een takje uit de gang verdwenen dan ook al snel in de mond van mijn patiënt.

Vandaag gingen we een poging wagen om een eerder geconstateerde caviteit te restaureren. Ondanks dat de aanwezigheid van voorwerpen op de grond en in de behandelkamer veel interessanter waren, ging Jan met de nodige aanmoediging uiteindelijk netjes op de behandelstoel liggen. Kijken met de spiegel ging wonderwel prima, en even lucht blazen ook. Een oude openliggende caviteit met inhoud lag voor me.

Eerst maar eens even kijken of we de prut wat kunnen verwijderen. Het machinaal excaveren met een groen hoekstuk gaf echter teveel prikkels voor Jan, een handexcavator bracht gelukkig uitkomst! Dit maakte in elk geval geen lawaai en hiermee kon ik alle vieze prut op mijn gemak uit zijn caviteit scheppen. Maar heb je er al wel eens bij stil gestaan dat zo’n excavator er stiekem ook best wel uit ziet als een klein lepeltje?! Toen ik dan ook de excavator uit zijn mond haalde met daarop een lekker bolusje prut, keek hij op en pakte hij vliegensvlug met zijn vingertoppen de vangst van mijn excavator af en stopte dit in zijn mond…

De caviteit was leeg, mijn patiënt zijn mond gevuld. Eind goed, al goed!?

Juliëtte van Oers

NT Verhalenwedstrijd 2019: breng uw stem uit

Dit is een van de genomineerden van de NT Verhalenwedstrijd 2019, met als thema 'Eind goed, al goed'. Welke van de genomineerde inzendingen krijgt uw stem? 

Lees alle verhalen

Breng uw stem uit