Filters

Het is me toch wat – door Ton Bogaard

Het is al vele jaren geleden dat ik, als dienstdoende tandarts, ’s avonds werd gebeld door een jonge vrouw. Ze zei dat ze regelmatig bij een van mijn collega’s kwam, hevige kiespijn had en dat het echt niet kon wachten. Uiteraard liet ik haar naar de praktijk komen. Na enige tijd kwam een oversized jonge vrouw met een legging binnen (gelukkig rekt leggingstof flink mee) en een oudere heer, die haar vader bleek. Ze hielden beiden hun brommerhelm op.

Na het controleren van de personalia bleek dat ze helemaal niet regelmatig bij die collega kwam. Nou ja, eens in de paar jaar is ook een regelmaat en ze waren al binnen. Ik vroeg haar de helm af te doen en in de behandelstoel te gaan zitten. Ze riep gelijk dat ze dat niet durfde. Eerst zei ik nog dat ik dan een eenvoudige avond zou hebben, maar later overtuigde ik haar toch maar even te laten kijken in de stoel. Er was het nodige op haar gebit aan te merken, maar een diepcarieuze 18 sprong er wel uit. Ik vertelde haar mijn bevindingen en zei dat extractie de enige mogelijkheid was. Onmiddellijk riep ze dat ze dat niet durfde. Pa, met helm op, zei: “Het is me toch wat”, maar overtuigde dochterlief toch m’n werk te laten doen.

Toen ik de anesthesie gaf, riep m’n patiënte dat ze niet meer kon ademen. Ik zei tegen haar dat als ze zo hard kon roepen ze ook kon ademen. Tegen die stelling kon ze niets inbrengen. Even later riep ze: “Ik heb in m’n broek gepoept!”. Dat had ze niet verzonnen, want dat was duidelijk te ruiken. Ik kreeg er steeds meer zin in! Nog weer later zei ze dat ze moest braken, en voor ik iets kon doen gutste de avondmaaltijd over m’n vloer. Volkomen onprofessioneel riep ik dat ze die uitsmijter moest opruimen en haar broek maar thuis moest doen. Pa zei: “Het is me toch wat”. Met de aangereikte papierrol en afvalbak maakte ze de vloer inderdaad schoon.

Die 18 was een vriend van mij: zonder breken en zonder enige weerstand rolde hij er uit. Bij het afrekenen (door pa) vroeg de jonge blom nog of ik haar tandarts niet wilde worden! Laf zei ik dat dat tijdens een waarneming niet mocht en dat ze een heel aardige eigen tandarts had (niet gelogen). Ik denk dat ze een smeuïge rit naar huis had.

Later hoorde ik dat de halve hulpverlening uit onze plaats bij die mensen de deur plat liep.

Stemknop niet zichtbaar? Breng hier je stem uit

Naar alle genomineerden

Tags NT/Dentz